Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

emek vermeyen
terlemeyen
tırnaklarla kazınarak
zar zor
edinilenin değerini bilemez
hazıra konan

sakalımızın uzamasına
yüzümüzün asıklığına
mizacımızın sertliğine
giyimimizin pejmürdeliğine
aldanma sakın ha
yüreğimizin mertliğine

ne gözyaşının adabı
ne vicdanın ırkı
ne hoşgörünün dili
ne de ağlamanın dini
ne acının memleketi
ne sevginin mezhebi

bazen çok
ya da biraz
azalırım
daima
ve yalnızlık içinde
kalabalıklarda

ayrık otları
dikenler içinden
gevenler arasından
özenle damıttık
biz bu sevdayı

düşüncenin sesi
yaşamın serserisi
savaşımın
en ileri cephesi
ciğerin
en içlisi

kanadı kırık
yaralı keklik gibiyim
hareketsiz, yere yapışık
istesem de uçamıyorum
ağır aksak yürümeyi de
içime sindiremiyorum

kafamızı çarpmasak
yanlışları yapmasak
yanılsamalarımız olmasa
nasıl bulurduk doğru yolu
doğrunun bilinmezliğinde
al sana deneyim dediğin

ve
bir daha deneyimledim ki
kendi göbeğini
kendin kesmelisin
muhtaç olmadan
mecbur kalmadan

savrulan zamanda
kaybolmuşluk
kimsesizlik
samimiyetsiz
kaytaran yürekler
kıytırık bakış açısıdır