Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Duygularımızı zorlayan
Yüreğimizi sıkıştıran
Direncimizi kıran
Asi bir rüzgar gibi
Tarumar savuran
Soluklanmaya fırsat bırakmayan

Uzattığın eli tutamasam
Gönül darılır
Uzansam
Umudum sonsuzlaşır

İçimdeki kızıl gonca

yürekten
sevgiyi çıkar
geriye
ne kalır

Haziran 2018

Bu evrende
Bir gülüşü bile esirgeyip
Sevgiyi çok gördünüz
Söyler misiniz
Nasıl yaşayacaksınız
Duygusuz

zıvanadan çıkan
yeter ki
duygular olsun
kişilik bozulmasın
hiç şüphesiz
er ya da geç

beyin ölümü gerçekleşmiş
sanal kişilikleri
iplemiyorum dostlar
yüreksizleri tanımıyorum
ahlaksızlar
kendi saflarına

burnunun direği
sızladı mı hiç
çaresizliklerde
sesin titredi mi
yalnızlıklarda
yaşadıklarını anlatırken

imkansızı sevdin mi
bile bile
olmazı denedin mi
çıkmazlarında
umudunu erteledin mi
en temel

iliştiler mi senin de
yüreğinin derinliğine
kanattılar mı hiç
kabuklanmış yaranı
yolunun kesildiği oldu mu

sen
görmediğin güvercine
el salladın mı hiç
penceresi kuş gözü
loş koğuşlarda