Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

fırtınalar
kıyametler kopar
içimizin derinliklerinde
adrenalin deşarjıyla
çalkalanır
alabora duygular

cambaza bak denilerek
hayallerimiz
özümüzden kaçırıldı
ters yüz edildi
beklentilerimiz çalındı delalım
umutlarımız

sorumluluğunu bilmeyene
verilen mesai
sarf edilen çaba
akıtılan ter
tüketilen nefes
nafile

haşmetli padişahlara kalmadı
sana mı kalacak
bu dünya
babalar gibi
satasın diye
bu hoyratlıklar niye

dünden kalma
yarına gebe
yasadığın kadardır
bugün
ve her gün
yanındaysa sevgilin

insan insanı kırıp geçirirken
acıma hissi kalmamışsa
hüzün yerine
sevinç nidaları
alkış sesi duyuluyorsa
ve ayağa düşmüşse insanlık

sabah olmak bilmez
bir türlü
kuşluk vakti
alırım haberini
öğlen olmaz
taşıyamayacağım

daha kendim bilmezken
var gücümle
tekmelediğim
bir annemin karnıydı
sense
her gün

ezildik
üzüldük
kırıldık
ayrıştık
yok sayıldık
ciddiye alınmadık

başım dumanlı
bugünlerde
yüceliği tartışılmaz
karlı dağlar kadar
sıra sıra aşılacak sorunlar
göz gözü görmez