Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yağıp
bitiyor
kar
ve yağmur
esip geçiyor rüzgar
sürükleyip götürdükleriyle

gözün yükseklerde
fır dönersin
bir arpa boyu
çıkarın ekseninde
gelecek bekler
nemalanmak istersin

anlayamadığım
bir hüzün çökmüş yüzüne
yorumlayamadığım bir bakış
rahatsızlık veren
çözemediğim
bir duyguya bürünmüş yüreğin

ayrılıkta
yürekler ağlar
gözyaşın silmeden
fark edemezsin
içine akıtarak
vurgunsa eğer yürekler

bir ileri
iki geriye göre
iki ileri
bir geri
bayağı ilerlemeymiş
meğer

uzun yıllar
hatırını beklemeden
bol sohbetli
sıcacık kahveyle
gönül turu yaparız
unutulmayan

taş üzerinde taş
vücutta baş
tencerede aş bırakılmadı
telef olmayan hayvan kalmadı
delik deşik edildi yarınlar
yakılmayan ot

işi öğrenmeden orospuluğunu
öğrendikten sonra da
puştluğunu buldu insanoğlu
ve bir daha
iflah olmadı

ekmek kırıntısıyla
karnı doyan kuşları
sevilmekten haz alan
bütün canlı varlıkların
okşanan duyguları
mutlu olmaya yetiyor

ocu
bucu
filan
feşmekancı
sıfatlarından bağımsız
insanlığın paydası