Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ben senin
en çok
doğallığını sevdim
sıradanlığını
olduğun gibiliğini
yalın halini

utana sıkıla
itirafı zor
mahalle baskısı
kim ne der duygusunun
ağır bastığı
mahçup bir aşktır

çekip gitmek
pes etmek
teslim bayrağı çekmek yok
daha külahı
ters giydireceğiz güneşe
üretimden gelen gücümüzle

makul ve mantıklı olmalı
aklın ve bilimin sınırlarını
olumluya zorlamalı
hurafeler kendi kulvarında
bilimse çağını aşmalı

Mart yedisi
güneşin kenarından
gülümseyişinde
ağaçlar çiçeğinde
sevdan yüreğimdeyken
tek dileğim

içim içimi yer
belirsizlikler kaplar
düşüncelerimi
işkillenirim
gelmeyişlerinde
içerlerim

insanın dili varmıyor
kötü söz söylemeye
öyle şeyler yaşanıyor ki
memleketimde
gel de
en ağırını söyleme

ortaya
bir deli lazımdı
doğallığıyla bilinen
ağlamasını
gülmesini
duygularını

ey
gecemi
aydınlattığını sanan
yarım ay
ey
esip gürleyen

tüylerim diken diken
vücudum kaskatı
yüreğim iptal
düşünceler felç
sensizliğin bedeli
şok duyguların