Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ufak tefek
küçücük
cimcime sevgilerdi
içten
yürek ısıtan
gönül alan

yüzlerce yıllık
koca çınarımsın
gökyüzünü kaplayan
uzun kollarını açıp
gölgende saklayan
sığınağımsın

etme bulma dünyasının
inceliklerindendir
ilahi adalet dedikleri
yüzyıl da geçse
eninde sonunda
yapanın

yapılacak
bunca iş varken
çekip gitmen
reva mı sevgili
ölüm artık erken
kaygım ve korkum

telafisi olmayan
kayıplarda
kaynar sular dökülür
başımdan aşağıya
kan çekilir damarlarımdan
inan

hanımeli kokusunun
yaseminle tokuştuğu
şarabi akşama uzanan
fasıl geçtiğimiz gecelerin
sabahına
el ele uyanmak isterim

ne sıcağın bunaltması
ne dondurucu soğuktur
duyguların acımasına sebep
kah gök gürültüsü
bazen martı çığlığı
bir bakmışsın

aşerir gibiydi
tutkularımız
zamansız
ama vurgun
olmazsa olmaza endeksli
ya da

gelmek bilmedi
çıkmaz ayın son Çarşambası
efsane miydi ne
bir türlü
dönmeyen
yoksa

kadeh kırılganlığında
şeffaf
şarap duyarlılığında
dayanılmaz
her yudumunda
yüreğimde hissettiğim