Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yeri geldi
sessizliğe bürünüp
yalnızlığa sarıldık
yeri geldi
alıp başımızı
çekip gittik uzaklara

eski püskü
dökük sıvalı
nemden pervazı çürümüş
ahşap binaların
cumbalarından sarkan
rengarenk çiçekler

istemesen de
hayat
sobeledi yine seni
çocuk
hüznüyle
tüm ağırlığıyla çöktü üstüne

mızıkçılık yapmadık
şikayetlenmedik
benliğimizi
karanlık odaklardan almadık
sırtımızı
masmavi gökyüzüne

bir hüzün ki
sorma
ağızları bıçak açmaz
sözcükler dilsiz
yürekler suskun
yaprak kıpırdamaz

beyinler prangalı
duygular gangren
yürekte neşter
baktığım her taraf
siyah ve beyaz
ne ruh kalmış

hevesimizi
kursağımızda bırakanlar
geleceğimizi çalanlar
umutlarımızı karartanlar
sizi
çok iyi tanıyoruz

bir şiir yaz sevgili
ne duyguyu
gizleyip saklasın
ne yaşanmışlıkların
üstünü örtsün
ne de pisliklerin

yaşamın zorluklarına katlanmak
deveye hendek atlatmak
bazen Kaf dağını aşmak
ve
iğne deliğinden geçmektir
şikayet etmeden

kurak yaz gününde
duygularım ağlıyor
hüngür hüngür
ve her yanım
sırılsıklam