Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

mal,mülk
şöhret
makam
paranın sarhoşluğu
hiç kalır
birkaç kere

veryansın edersin
fırsatın bulduğunda
köprüleri atarsın
koşullar olgunlaştığında
ve gemileri yakarsın
bir hiç uğruna

çiçeklerin açması
doğanın uyanması
güneşin ısıtması için
illa da
baharı beklemek mi gerek
mesele her mevsim

içim almıyor
yaşanan iğrençlikleri
midem bulanıyor
kusasım geliyor
ortalık
dedikodudan

mutluluğu ararken
hayallerimizle karşılaştık
tesadüfen
kaybettiğimiz yerin hemen
yakınında
ayak üstü

ne karaktersiz
yüzsüz
utanmazsın hayat
göz göre göre
kıyarsın canlara
çocuklara

ben, seni
başımda
sevda yellerinin
en sert estiği
güze gebe
bağbozumunda sevdim

çul çaput oldum
kırıldı kanatlarım
tarifsiz acılarda duygularım
ve istemeyerek
sana uyandım
sen ne can sıkıcı

iyi davran
zorluk çıkarıp
surat asma hayat
daha ne kadar
birlikteliğimiz kaldı
ne sen biliyorsun

zulmün
bin bir türlüsüne
tutsaklığın
eli kolu bağlanmışlığın
aymazlığın
baskının