Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ben, seni
başımda
sevda yellerinin
en sert estiği
güze gebe
bağbozumunda sevdim

her nedense
sadeyi
ve doğalı
sevmeyiz
albenili
çetrefilli

kaldırın engelleri
durdurun zamanı
sevda diyarında
tan yeri ışıldamadan
inecek var

puştluk da var
içinde barınan
dostluk da
hainlik de var
içtenlik de
karamsarlık da

iç geçirmekle
geçti ömrümüz
zulümlere
ezilenlere
çocuk gelinlere
ölümlere

gitmem gerektiği halde
içimden bir ses
kal diyor
çaresiz dinliyorum
gururumun çiğneme
yüreğimin incinmesi pahasına

en ızdıraplı zamanlarda
içini aç güzelliklere
korkma aç
sevgiye
ve sevgiliye

biz çaya
yüreğimizden katarız
o yüzden
esaslı
ve içilesi olması

günü kurtarmak adına
emrivakilerle
hırsla ve alelacele
hak hukuk tanımayan
insanlığa sığmayan
vicdansız

kuşkucu
ödlek
tırsak olduk
neylersin
elimiz kolumuz bağlı
içimizde fırtınalar kopsa da