Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sevinçlerimizle
acılarımızı bile
adam gibi
yaşayamadık
isteğimizce

taş atmış da
kolu yorulmuş sanki
bedel ödemiş
mücadele etmiş
emek sarf etmiş gibi
oysa

geç otur karşıma sevgili
birlikte geçen onca yılın
hesabını yapalım
yaşanmışlıkları
haksızlıkları
ertelenenleri

mesele
hangi oyun olduğu
nerede
ve ne zaman oynanacak
olması değil
mesele

yürekten aldığınızı
götürün yüreklere
haberim bekleyenlere
yarışamaz sizinle
ne postane
ne tayyare

utanç içinde
ağaçlar
çırılçıplak
boş kaldı
salıncaklar
hamaklar

yılın son günü
dışarıda fırtına
donuyor dünya
yine de devam dönmeye
üşüyor vicdanlar
insanlık yok denecek kadar

gülüm
attığın taş
camımı kırsaydı keşke
tuzla buz edip
penceremi
çerçevemi

Ayşem
dallı güllü fistanın üstünde
saç ögrüsü yelek
yüzün adeta bir melek
terden ıslanmış başörtün
zar zor kaldırdığın

alfabenin
ilk harfiyle başlayıp
son harfine gelirim
yine de AZ gelir
sevdanı anlatmaya