Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

bir araba
dayak yemiş gibiyim
küskün
kırgın
bıkkın
yorgun

baş ağrılarımın aspirini
su gibi tertemiz
ve içilesi
yüreğimin derinliğindeki
yaşamımın vazgeçilmez sesi
gülümsememin sebebi

sövdüğünle kalıyorsun bazen
üzüldüğünle
ve kızdığınla

Ağustos 2015

kusura bakmayın ama
sevgiden beslenmeyen
kökenini yürekten
gücünü gerçeklikten
düşünceden
barikattan, direnişten

ne baskı
ne zulüm
ne işkence
bize diz çöktüremedi
bir vicdan
bir de sevdadan başka

tir tir titreyip
dişlerimiz zangırdadığında
bir an olsun
düşünmüyorsak
aç ve açıkta olanı
yorgansız yatanı

Karadeniz, Fırat’ınla
Nemrut’unda güneşin doğuşuyla
Seyhan’ın
Erciyes, Ağrı dağınla
Kızılırmağın,Menderes ovanla
yaşanılası doğanla

işine gelmediğinde
sulandırıp
kestirip atma
rol yapma
ve kar maskesi takma
ruhunu bilir

yoksulluk geçer de
yoksunluğa bulunmaz çare
eksi hanesine yazılır
ne giden geri gelir
ne eksikler telafi edilir

gelen gitti
gelen gitti
sanki dünyanın
yeri mi bitti

Ocak 2014