Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

neme lazım
bana ne diyememekti
meselenin özü
orada başlayıp
bitmeyen sorumluluklarda

duyarlılıkları
dönüşümsüz yoksunluk
nasırlaşmış acılarıyla
yıllardır umutlarını ve inançlarını taze tutan
soğuk, kar-kış demeden
İstanbul’un göbeğinde

yolda bulmadım ki
sarıp sarmalayıp
kendimle büyüttüğüm
ardı sıra
filizlenip
sevgiye ve saygıya belenen

bugün bir haber okudum gazetede
Diyarbakır Cezaevi müzeye dönüşecekmiş
yüz bin imza toplanmış
ne sergilenecek diye merak ettim
mesela falaka
dayak

çiçeği yok içinde
toprağı yok
eşiyle ayrılmış gibi
öyle duruyor saksılar
evlerin balkonunda
güneş de kar etmez

uyduruk
uçuk
kaçık
neyin nasıl olması istenildiği
ya da istenmediği
yönlendirildiği

tansiyonum düştü
başım döndü.
terledim soğuk soğuk.
bilincim kayboldu.
tuzum,
şekerim,

yani demem o ki
etliye sütlüye karışarak
çok ızdırap çektik
suçumuz çok
cezamız ağırdı
ülkenin

yaralı yüreğin
küllerinden doğup
susuz kalmış Konya ovası kuraklığında
ateşi tavana vuran
cehennem sıcaklığında
yakıp geçerken can havliyle

benim derdim
kaygılanışım
gereksizliklere
anlamsızlıklara
yapay ayrıklıklara
boşa harcanan