Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Ağababasının çıkarında
Kahyalıkta mahir
Kalbimize
Faşizmin kör bıçağı gibi saplanan
Ülkenin aydınına
Üretenine

hovardaca harcadığımız
hayatta
hata yapmak için
ne lüksümüz
ne kredimiz kalmadı

süsümüz
dallı güllü fistan
makyajımız
gözümüzün sürmesi
fönümüz
alelacele düzelttiğimiz

kimse
kendisini kandırmasın
algı yaratmasın
ve meseleyi çarpıtmasın
haykırıyorum
tüm insanlığa

Çimmeyi deresinde öğrendim
Ağaca çıkıp inmeyi
Ata binmeyi
Harman sürmeyi
Güzel olanı beğenmeyi
Dalında meyveyi

bu zamana kadar
küfür nedir bilmezdim
bilsem bile etmezdim
ta ki
içselleştirinceye kederi
sevinceye seni

istemesem de
bu bozuk düzende
her gün ağzımda
yenilir yutulur olmayan
en hasından
küfürlerin bini bir para

gazete kağıdından
külahlar dolusu
çekirdek çitleyerek
paylaşırdık anı
spor ayakkabı
kot ve yeşil parkalarımızla

halkın üstüne
hayasız bombalar yağdı
adını da
utanmadan
“küçük çocuk” koydular
sıcak bir yaz günü

muhtemeldir ki
kapını açan
gülümseten
yüreğinin çarpmasına sebep
sana sunduğum
kucak dolusu papatyadan