Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yüzünüzdeki gülümseme
ve gözlerinizdeki ışıltı
dolunaydan aydınlık
güneşten sıcak
en uzak
mesafelerden daha yakın

bu şehirler
bu şiddet süreci
otoritenin
darmadağın ettiği yaşamlar
yıldırım baskınlar
yüreklerin bombalanması

ne yaklaşabildik
ne ulaşabildik
ne de
yörüngesine girebildik
el sallamakla yetindik
umuda

bir nebze
su değdi
yüreğime
uzaklığından döndüğünde
kavgam
sevdaya evrildi

yokluğun pençesinde
hazmederek yaşamı
gönlüyle barışık
mutlulukla karışık
yönünü güneşe dönen
şafak vakti

Bilim cellatlarının kol gezip
Absürt düşüncenin
Metafiziğin egemen olduğu
Sirk cambazlarının
Hacıyatmazların
Goygoycuların cirit attığı

Oblomovluğu kutsamadan
sıradanlığı kanıksamadan
olur olmaza katlanmadan
bahanelere sığınmadan
yalana sarılmadan
kör şeytana uymadan

uçmak geliyor içimden
günlük ömürlü kelebeğe özeniyorum
kanatlarımı bulamıyorum
konuşmak istiyorum
lakin sözcük kalmamış gibi
tümceler anlam kazanmıyor

İçimde sızı
Belirsizlik hissi
Karmakarışık duygu
Flu görüntü
Kısık
Ve yorgun gözlerle izliyorum

gecenin hain karanlığında
el ele tutuşmuş
orman yangınından fırlayan
gökyüzünü aydınlatan
kor topuydu
yüreğimizi yakan