Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Eylülün
Ekime evrilmesiyle
daha da
soğuttun arayı
ardı zemheri
kar, kış

afilli
gelip geçici
yanar döner
yüreğin derinliğine inmeyen
zibidi bir duyguydu seninki

ZİFİRİ YALNIZLIĞIM

açığa vuramadan
her geçen gün
içimde özenle büyüttüğüm
duygularımı

ne esip
gürledik
niyetimizi gizledik
ne sevdamızı esirgedik
her seferinde
yüreğimizden yedik

taşıdığım
enine boyuna
asi bir yürektir
deli
hırpani
hassas

bir kayıptan, bir kayıba
bir yokluktan
diğerine uzanır yüreğim
ve bir varmıştan
bir yokmuşa

yüreğime
söz geçirememekten
korkuyorum
ve bir başına
delilik yapmasından

öyle kalakaldığıma
yıpranmışlığıma
ve şaşkınlığıma bakma
alışkındır yüreğim
pekliği
direnci

yüreğim uçsuz bucaksız
ve sevdam sonsuz
ancak
asla umursamaz
ve onursuz değil
ne telkin dinler

hayallerimin kurbanı
umutlarımın tutsaklığıyla
dumanı tütmese de
yüreğim yanar
içten içe
soğuk kış gününde