Ne samiyen ne inönü ne de aker
Hepsinden çıkarsın teker teker
Rakibe adının korkusu yeter
Şampiyonsun sen fenerbahçem
Fener fener fenerbahçem
Kaybettim savaşı mağlup olup gözlerine
Yenilgi yenilgi esir düştüm ellerine
Kalbime pranga olan saçının tellerine
Bağlayıp bağlayığ zindana atsınlar beni
Tek kişilik hücrem sen ol razıyım
Bitmez denen ne varsa gün olur birgün biter
Batmaz denen ne varsa gün olur birgün batar
Sen varsan gözyaşım akmaz demiştin, akar
Serinleten o bakışların birgün beni de yakar
Dağılır o gözlerindeki büyüleyici bakışların
Önce silüetin geldi gözlerime uyandım
Yavaşça yürüdüm açtım perdeleri
Biran yüzünü göreceğim sandım
Böyle ürperdim çok heyecanlandım
Belli belirsiz bir zerafet vardı sanki orada
Hayalmiydi gerçekmiydi anlamadım.
Tanımadım kendimden daha emin insan
Dün yanımdalardı, yoktu demin insan
Herşey yolunda iken çoktu hemin insan
İşler ters gitiğinde hiç yoktu temin insan
Dün iyi olduklarım bu gün yoktu burada
Belki umutlar yeşerirdi gözlerinde senin
Belki bir heyecan sarardı kalbimi benim
Böyle zamansız çıkmasaydın karşıma
Başımı koyup uyurdum dizlerinde senin
Anlamadığım bir sihir var beni dağlayan
Öyle bir bakışı vardı ki sanki bir kurşundu
Tam kalbimi hedef aldı yüreğimden vurdu
Önce sersemledim bir an kanım çekildi kafam durdu
Bu nasıl garip bir duygu anlamadım istemeden oldu
Sonra sonrasını sorma kurşun dedim ya girdi bir defa
En güzel günlerimiz şimdi mazi oldu sevdiğim,
Hayaline sarıldım yastığın elimde kaldı sevdiğim.
Her gün her geçtiğin yollardan dolanıp geldiğim
Geçmek bilmeyen günler elimde kaldı sevdiğim.
Konuşmadan anlardın beni, buydu suskunluğum,
Sana giden yollar vardır asla gidilmeyen
Zifiri karanlık gecelerim vardı görülmeyen
İçimde ilmek ilmek kopan ama örülmeyen
O hasretin vardı hiç tükenip bitmeyen
Ulaşılmazlıkmıydı yokda seni böyle özleten
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!