Necati Ocakcı Şiirleri - Şair Necati Ocakcı

Birlikte olmaya, karşı çıkana
Dostun arkasından, kurşun sıkana
Muhabbet bağını, yakıp yıkana
Barış temelini, atalım derim.

Davul, zurna çalsın, dengi dengine

Mevcudu yok saymak, gelenek olmuş
Yalan, dolan, riya, işimiz bizim.
Yardımlaşma ruhu; insanlık, ölmüş
İçimize benzer, dışımız bizim.

Murdarı çengele, asıyor kasap

Çarıklı genaraller, beş bin yıldır nöbette
“Devlet Ebet Müebbet”, hep ayakta duracak
Ecelle nikah kıymış, ezelde ve ebette
Türk denilen bu millet, ne devletler kuracak.

Öldü derken dirildi, volkan gibi patladı

Vefayı yükledim, umutsuz göçe
İhanet bayrağı, sallandı durdu
Hiçbir iyiliği, saymadım hiçe
Millet fırsat bildi, çullandı durdu.

Bizde de; kaş altı, bir çift göz iken

İnce bir sızıdır, ruhumu sardı
Teklifsiz, davetsiz, içime daldı
Toplanayım derken, ikiye yardı
Çaresi olmayan, dertlere saldı.

Sol yanımdan vurdu, yedi, bitirdi

Herkes bir kazancın peşinde gider
Ay başın dört gözle izler memurum.
Paralar her ayın beşinde biter
Kalan yir’m beş günde sızlar, memurum.

Gelecek kaygısı yoktur, dilemez

Yardan mektup aldım, bu sabah erken
Şaşırdım vallahi, olamaz dedim!
Cep telefonu, Faks, Me Se Ne varken
Postacı kapımı çalamaz dedim? ! ...

Köprüden su değil, geçti ırmaklar

Sevdiğim güzelin, elinden tuttum
Uzattı dudağın, “bal”, dedi bana
Gölde balık gibi, zokayı yuttum
Ne olur, birkaç gün,”kal”, dedi bana.

Ceplerim doluydu, kabarık cüzdan

Özü çürük, dışı kabuk
Atlattığı, abuk- sabuk
Hayrı ağır, şerri çabuk
Gahbe mi yok, memlekette?

Ardın sıra kuyu kazar

Ayrılık rüzgârı, beni sardı da
Tarifi imkânsız, hallere düştüm
İki şak eyledi, beni yardı da
Ak köpüklü, azgın, sellere düştüm.

Sevginin kutsalı; ahde vefadır