Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

(Dost Armağanı, Canan Sezgin Geylan - İhtimal Yok Mu? Dinlerken...)
..
Ne ben Yusuf’um derim, nede sen Zülayha’sın
Tek ortak yanımız aşk... Ve cana, can arayış...
Kalem den damlayan lav, der; aşka müptelasın,
Diyorum; son nefesim, olsun aşka yalvarış...

Kara toprak kucak açmış bekler ya
Ölmeden ölümü öldürmekte var…
Dünlerin üstüne günü ekler ya
Bugünden yarını gördürmekte var.

Yere, göğe dudak büker, sır deren

Sorgular sonrası
Moral olsun diye mi saldın
Kalbime yarınları doldurup
Ela gözler, çölde akan bir pınar şırıltısı sesin
sensizlik asla, sen bende daima
Öldün ne denem inanmam sana

ÖLMEK BALLI KAYMAKLI, KADAYIFLI EKMEK

“Kimseyle bir şey konuşamadan ölecek olsaydınız,
En çok neyi kime söylemediğiniz için pişman olurdunuz? ”

Diye sormuş Filiz Tuna Bacımız

RESİMLER ALTINA DÖRTLÜKLER

araya engeller koyanlar kimdir
demir parmaklıkla yürekler incir
rüzgara kapılmış bir solgun yaprak
felek tokadını indir ha indir.

RESSAMLIK ALTIN BİR BİLEZİKTİR

Kabiliyetin varsa, ressamlık altın bir bileziktir
Al kalemi, boyayı, kâğıdı, tuvali, fırçayı eline
Desinler görenler bu ne muhteşem çiziktir.
Yok ise kabiliyetin saçmalama sus, sahip çık diline.

RESİM YAPANLARA HAYRANIM

Oldum olası ben, resim yapamam
Resim yapanlara hayranım hayran.
Fırça, kalem tutup, çizik atamam
Resim yapanlara hayranım hayran.

RESUL DA GİTMİŞ

Resul da gitmiş diye duyarsın
Canlanır gözünde, güzel anılar…
Tutunacak bir dal, bir dost ararsın,
Çerçeveye sığmaz, kaçar anılar.

RESUL, FETHİ VE BEN...

Üçü bir yerde
Resul, Fethi ve Ben...
Ben Kütahya'dayım, Onlar nerde?
Kopmuşuz birbirimizden, Resul, Fethi ve Ben.

RESUL'UM (HALAMAN) DA GİTMİŞ...

Sebebini bilmediğim bir sızı vardı içimde
Başka meşgalelere yormuştum…
Şemsi’den öğrendim… Acı biçimde,
Resul’um (Halaman) da gitmiş… Vurulmuştum…