Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

ABOOO ZAL'IN TAVUK HİKAYESİ

Ayakkabının ökçesine basmışım
Yumurta topuk, altı nalçata
Üç günlük yoldan duyulur sesi
Çeketi omuzuma atmışım.

ABİLERİME

Bir zamanlar köyümüz de
Gıptayla izlenirdiniz…
Kimse duramazdı önünüzde
“Dağ gibiler…” denirdiniz.

Gözüm gibi sevdiğim sanki her gayrılığın
Hüzün’ün tarifidir, yorgun sarı sonbahar...
Düşen solgun yapraklar resmidir ayrılığın,
Ey boş çerçeve sabret! Her şey, bekler ilkbahar!

BOŞLUKTAYIM
….. x x x
Boşluktayım, dönüyorum
Kaybetmişim, görüyorum…
Yaşamamın bedelini,
Kaderimle ödüyorum.

BOSTANLI

Pencere önünde okaliptüs, nar
Ön komşu Ayşe’de yeşil fobi var…
Denizin üstünde yüzer Bostanlı
Reis hanesinde boyalı bahar.

BOK BÖCEĞİ NEZDİNDE

Tabiatın kucağındayız… Güzelleştik!
Otlar, çalılar ağaçlar, taşlar kayalar, hava temiz…
Bazen toz, bazen çamur, toprakla bütünleştik.
Bir iştah, bir iştah, bitiverdi nevalemiz.

BOĞMA İÇERSEN

İçimiz, hep bir hoşça kal ülkesi
Dışımız, gizli hıçkırıkların kamuflesi…
Ayıp olmasın, el âlem sonra ne der
Çevremiz sahte maskelerin gübresi.

(Rahmetli Müslüm Gürses’den Şen Değil Gönlüm dinlerken...)
..
Ne anlamı var ki şekli, biçimi bedenimin, bedeninin
Değilmi ki üç aşağı, beş yukarı çağdaşlarımızla aynen...
Geçici heveslere namzetliği belli, gözlerimin, gözlerinin
Hani gönül, nerde Tayyi mekan, varmı zerrecik payen?

(Nida Tüfekçi – Dersini Almışta Ediyor Ezber dinlerken...)
..
Eyy Dost, şair, sadece bir kalem ucudur, yüreklere dürtülen
Her yürek nasibince okur ve anlam yükler dile, kelama...
Aynamız bağırıyor; Ruh Ölmez sadece bedendir çürütülen
Ey kalem fukarası hazır ol, Molla Kasım’a vereceğin selama.

(Η ΦΙΝΤΕ ΚΟΚΣΑΛ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ Fide Köksal dinlerken…)
…..
Gecenin karasına, keşke diyebilseydim,
Zincirsizim bak serbest bıraktım kendimi dost…
Bir azat kuşu kadar, neşelenebilseydim
Gece, yıldızlar bilir, örtemez derdimi post…