Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

HÜSEYİN'E KIYDILAR

Adı müslüman olan, ehli-beyt düşmanları
Ah! Kerbela, Kerbela, Hüseyin'e kıydılar...
Gözleri kan bürümüş, dünyalık şişmanları
Ah Kerbela, Kerbela, Hüseyin'e kıydılar.

HUYUN KURUSUN SENİN

Hani yıllardır unutmuştun
Zehrinle yürek temizlemeyi
Hani kaynağını kurutmuştun

HÜZNÜN MARTISI

Tavan duman duman dört ayrı dünya
Taban yaman yaman dört gayrı hülya
Hicran zaman zaman hırçın nakarat
Yaram aman aman dört farklı rüya.

Sevinçte, kederde de, pınarı bir çift gözün
Çok yoğun duyguların, hüzün koydum adını…
Hangi şafakta bülbül, güle geçiyor sözün
Gonca dan ayrılığın, hüzün koydum adını.

Kuşları büzüştüren, keskin soğuk ayazın

Kahfe'siz ve çay'sız olsa da muhabbet;
Benim için gecenin ve hecenin padişahıydı
Muhabbet gibi muhabbetimizin!

Rüzgâr ve bir yaralı kuş arasında
Gönül, gönüle, kelam, kelama

Hikayelerine, bir kaç hikaye daha
Ulanıvermişti, çilekeş tarafımızdan...
Hüsrandı, Sonbaharının çöllerine Aşiyan'lı bir vaha
İmkansızlıklar ve yılgınlığım, zaman israfınızdan!
.....
Çocukçaydı senin beklentilerin, benim bezginliklerim,

İBRAHİM BUDAK’a

Keyifliydik daha dün
Bastırdı acı hüzün
Heyhat hiç kaçışı yok
Ömrümüzden son güz’ün!

.....
Nazar eyleyen bilsin, canansız viraneyim
Cananla, canım hemhal, aşk demli divaneyim...
Et kemik hamuruna, canan arzulu gönül,
Samanyolu dışım da, içim de ibra, neyim?
.....

…..
Okudum bir hikaye, ibret Örümcek Ağı
Tual’ın Kasım’ını, bedavaya dinlerken…
Gözlerime kinaye, anka, peri, kaf dağı
Kaybettim yıldızları, yalnızlığa inlerken…

Yalnızlık baştan ayağa,
Terk ediliş, yar vurgunu...
Tenezzül etmem dayağa,
Bozsun kader, yar kurgunu!!!
.....