Ne Kadar Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Öyle bir yerdeyim ki,
Bir yanım "Dur, buradan gerisi seni üzer, yıkar."
Unuttun mu yaşadıklarını dese de,
Bir yanım hala "Koş, sahip çık sevdiğine." diyor.
Aklımla kalbim arasındayım.
Daha önce hiç ölüme adım adım giden ayaklar görmedin mi?
"Akıllanmadın mı?" diyen beynime inat,
Akıllanmıyorum.

Aşk bir nevi deliliktir, demişti nenem.
Demek ki ben de bile isteye deliriyorum.
Artarken eksilmeyi,
Her gece kanarken dilin, dudağın susmayı,
Boğazında kalan o son hevesi yutkunmayı öğrendiğim günden beri,
Daha bir basit yaşıyorum.
Artık hak veriyorum beynime,
Ama yüreğimden de silemiyorum aşkı.

Elimde olsa beynimden aşkı silip,
Yüreğime kocaman bir bıçak saplardım.
Ama olmuyor işte.
Keşke geçmişi silmek mümkün olsa,
Yazıp silebilsek kaderi.

Yine bir cenderenin tam ortasındayım.
"Gitmek gerek." diyen duygularıma inat,
Gitmeyi beceremiyorum.
Yüksek bir dağa çıkıp deli gibi haykırasım var,
Ya da yüreğimi durana kadar yumruklayasım.
Ama onu da yapamıyorum.
Galiba mutluluk unutmuşken beni,
Ben de unutmayı öğrenmeliyim.
Yoksa bir yürek, bir yarayla ne kadar yaşar?
Ne kadar?
04.03.2026 11:00