Ne Doğru Ne Yanlış Şiiri - Muhsin Yener

Ne Doğru Ne Yanlış

Ne doğru doğru kaldı,
ne yanlış yanlışlığından utandı.

Her şey birbirine karıştı.

Söz, pazara düştü.
Vicdan, kalabalıkların arasında
yalnız bırakıldı.

Doğruyu söyleyen eğri sayıldı,
eğri yürüyen baş tacı edildi.

Emek sustu,
çıkar konuştu.

İnsan, insana yabancılaştı;
selamın yerini hesap,
dostluğun yerini menfaat aldı.

Ama toprak bilir...

Kuruyan dal nasıl yeniden yeşerirse,
hakikat de bir gün
taşın altından filiz verir.

Çünkü hiçbir yalan,
ömrü boyunca güneşi perdeleyemez.

Ve hiçbir yanlış,
doğrunun ışığını sonsuza dek söndüremez.

Muhsin Yener