Ne Altın Parıltısı Şiiri - Fevzi Şahingöz

Ne altın parıltısı, ne yakutun alı var
Dünya malı dediğin, sadece bir halı var
Gidince bu âlemden, elde kalan tek miras
Sadece bir gönülde, sevginin bir dalı var

Kilit vurulmaz aşka, gönül bir ulu hakan
Odur karanlıklara, güneşler gibi bakan
Gümüşe tamah etme, hepsi solar bir günde
En kıymetli hazine, yürekte sevgi yakan

Sandıklar boşalır da, sevgi doldukça dolar
Sevdasız geçen ömür, güz gelince tez solar
Gerçek zengin o kimse, her attığı adımda
Dostun sıcak kalbine, sevgiyle huzur dolar

Dünya malı sırtında, ağır bir yüke döner
Vakti gelince elbet, her yanan fener söner
Lakin gönül bağıyla, kurulan o köprüler
Ebediyet yolunda, birer yıldıza döner

Cevher taşta aranmaz, cevher insanın özü
Sevgiyle bakmayanın, kördür ruhunun gözü
Tüm hazineler bitse, tükenmez tek bir servet
Bir mahzun simadaki, tebessümün hoş sözü