Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Sevmek; aynı anda aynı şeyleri hissetmektir

Sevmek; öyle canın yanar ki sanki bütün suçları sen işlemişsindir

Sevmek; dilini kana bulamadan susarak öldürmektir

Yok-sun
Hep yoksun
Yok-sunum
Hep yok-sun-luğunu
Sun-uyorsun
Yokluğunun

Beni / Ömrüne / Yavanlık / Etsene

Sırf sana benziyor diye
Yıldızları gözlerimde
Biriktiriyorum

Uzun
Gecelerin
Can
Çekişmelerinde
Dolanır
Yar'in hasreti

Ben hiç bir
Yarınla tanışamadım
Dün ve bugün
Öyle
Dolu ki içimde
Yer bulup oturtamadım

Hep yutkunursun ya
İnmesin diye gözlerine
Takılır boğazına inmez aşağı
İşte
Tam da orda boğum boğum
Benim yaşlanan yanlızlığım

Yalnızlık / Almış / Başını / Gidiyor
Ortalık / Yalnızlığın / Sesiyle / Çalkalanıyor

Ne
Olmuş ki
Ay
Çıkmışsa
Bana
De ki

AŞK' tı
Sanırım
Gelip geçen
Ne git
Diyebildik
Ne kal