Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Unuttuğunuda
Unutuyor
İnsan
Bazen
Sabrının
Üstüne

Uslanmayan
Şu dilimden
Kaçacak delik arıyorum
Saklanıyorum aklımın
En kuytu köşelerine

Terkettim kendimi
Pılı pırtı toplamadan
Ben mi
Ne olsun
İşte al
Topyekün

Döllendi gecenin koynunda
Sahipsiz sevdam
Tutundum eteğine yüreğinin
Vurundum dizlerine
Ağarmış Sözlerinin
Dilendim amanlarımı

Yüreğim
Sana dokunmak istediğinde
Teninle sohbete dalıyorum
Heyecandan elim tutuluyor

Gelmedin ya
Kalbim ışıklarını
Kapatıyor birer birer
Solgun tüm çiçeklerin
Kalbi kırıldı sözlerinden
Gökkuşağı

Arama sakın
Sarhoş dizelerinde
Gelemediğim
Şehirlerinden topla
Henüz bozulmamış
Ergen düşlerimi

Kaçmak / İstersin / Bazen / Kendi / Karanlık / Bulutlarından
Hiç / Bilmediğin
Beyaz / Bir / Yüreğe / İçindeki / Siyah / Yağmurlar / Bitene / Kadar

Sonra mı / Ne / Olsun / İşte
Kurşun / Döktürdüm / Gözlerine / AŞK'ın
Nazar / Araya / Girmesin / Diye

Sen
Sevince
O bile
Kendine kıymet biçemiyor
Şu
İnsanoğlu(kızı) işte