Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Kararttım Gözlerimi
Saldım sensizliğin
Karanlık ormanına
Artık özgürdü
Koşarak akıyordu
Gözyaşlarım

Bir seksen yere uzandı düşlerim
Yüzü koyun yatıyor
Bakıyor elleri koynunda
Hayasızca hayal kırıklıklarım
Sinirlerim şuursuzca gülüyor
Anlayacağınız benimkiler kazan kaldırdı.

Harfler bile birbirine küsmüş
Yüz vermiyorlar kelimelere
Yazdırmıyorlar karanlıkları
Aynı çatı altında
Toplayamıyorum onları
İsyan başlamış

Ne zaman seni düşünmeye kalksam
İçimde bir yerlere
Lapa lapa karlar yağıyor

Yaklaşan herşeyi yutan
Bir kara delik gibiydi
Öfke dolu gözlerin

Ben
Seni
Atıştırmalık
Değil
Kalbim
Doysun

Kar sıcağım
Gök gürültüsüyle yağdın ellerime
Nemlendi düşlerim
Kuruluğundaki hayalinden
Sessiz değildi titremelerim
Bulutun beyazına gizlendiğinde

Aşk
Her zaman
Kar taneleri gibi
Bembeyaz yağar
Ama
Gönüle düşerken

Bugün bütün sevgileri
Güneşten, çiçeklerden topladım
Yüreğime sakladım
Ne olacak senin halin
İlkbahar

Kalbim
Bırakıyoruz artık seni
Kısa ve yalan
Aşk'larına
Göz yumamam
Krizlerinde