Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Sordun
Sustum
Kimsesizdi kelimelerim
Çiyler düşüyordu aklıma
Üşümüştü sığındığı yoklugunda
Giyindi tüm düşlerini

Kalbimi Kaybettim hükümsüzdür
Bulanın
Kimsesizler yurduna bırakması rica olunur

Hıdırellez.....
Her yıl bu gün umut, dilek
Ve de baharın başlangıç günü olarak
Doğanın uyandığı gün
Baharında müjdecisi
Rengarenk çiçekler açar ve mis gibi kokar her taraf

Bazen huzur gecenin içinde oturuyor
Biraz yanına sokulmak yeter

Hey ölüm
Çekil git başımdan
Canım isteyince gel
Öyle gelki
Keyfim yerinde olsun
Seni iyi ağırlıyayım

Toz olsaydım da
Kirine konsaydım
Göz olsaydım da
Nazarına girseydim
Az olsaydım da
Var olsaydım

Ne çok şeyi barındırır
Şu
H.İ.Ç
Kelimesi

H içlerinin

Suskunluğun
Beni
Senden
Sildi süpürdü
Heryer toz duman

Haydi
Ey Sevgili
Gozlerini alda
Bize gidelim
Sen öyle bakarken
Bende

İçimin bir köşesine yamaladım
Seni
Artık dikiş tutmasanda