Nazlı Arman Şiirleri - Şair Nazlı Arman

Ürperdim Birden Meğer İçim Geçmiş Sana

İçimdeki renkler
Ayaklanır bazen
Gecenin resmi tuvale bezenir
İsyanların menzilinde
Asileşir içimde ki çocuk
Susturucu yerleştirir

İçimin tavan arasındayım
Herkesten uzak sevdamlayım
Çizdim tuvaline gizlice
Yüreğimin tüm renklerini

Kayboldum huzur tünelinde

Gönlüm toplamışsın tüm hüzünleri
İndirimemi girmiş
Mutluluk peki
Ordada kuyruk var sanki
Peki ben gelene kadar sıra tutarmısın

İN-SAN'ı
İn -San'dım
İn'ine daldım
San'ımdan caydım
Ben
İn-San'dığım yerden

Nerede Başıboş Bir İhanet Görsem
Tutarım Elinden Sahibine Teslim Ederim

Sen
Yüreğimi
Sevmeye
İkna Et
Ben
Ayaklarımı

Bazen
Aşk'ı / Götürü / Almak / Lazım / Özlemle / Gözyaşıyla / Kabalama

Kendimden firariyim
Saklandım düşlerimden
Tutamadım ellerinden
Öksüz haykırışlarımın

Islak bir sevdaydın
Sürekli
Gözlerimden akan