Nazlı Ankara Şiiri - Salim Erben

Çıksam Atakule’ye seyire baksam,
Şu Ankara’nın derdini içime yaksam.
Nazından usandım, yoldan yoruldum;
Bir gümüş dere olup ovaya aksam.

Cumhuriyet Kulesi’nden süzülür bakış,
Estergon Kalesi’nde tarih bir nakış.
Şelale çağlar da gönlümde akış;
Teleferik gibi gökte asılı kalsam.

Ankara Kalesi’nde dertleri savurdum,
Çiftlik yolunda eski günleri kavurdum.
Kuğulu Park’ta sustum, bir an duruldum;
Papazın Bağı’nda demli sızım bulsam.

Kızların nazı mıdır, şehrin ayazı mı?
Kime sitem edeyim, bu benim yazım mı?
Estergon’dan Kule’ye vursam sazımı;
Yine Ankara der, bu başka salim.