Nazende Sevgilim Şiiri - Harun Ertaş

Kömür de maden anıldı
Sende kömürüsün kalbimin
Hem biraz kara
Hemde değerli bir hazine gibi

Nazende sevgilim yâr
Gamzende yatasım var
Üstüme bir tutam toprak serp
Her ziyaret de çiçek açasım var

Elin elime değmedi diye üzüldüm
Boşverdim sonra, büyük geldi
Daha gözlerime sarılmadı gözlerin
Elin sarılsın diyorum utanmadan

Omzunu yastık saydım düşüm de
Fakat hep düşüm de
Belki düşseydi başım
Rüya tabiri caiz olacaktı hep

Az sokaklarda gezerim,
Seni düşlediğimi unutuyorum
Bazen öyle ki;
Bin adım, bir adım gibi geliyor