Metelik yokken cebinde
Döne dursan dönerci önünde
Hangi aşk değer ki ölmeye
Cennete havale umut içinde…
Dolanırken ışıklı caddeleri
Naylon ayaklarımla,
Saklıdan banarken kuru ekmeği
Yağlı döner kokulara
Gördüm ki hayal döşeli
Yüksek kaldırımlara.
Vitrinler şıkır şıkır serili
İçeri alsalar da herkesi
Umut kapıya kadar geçerli
Nakit ister hayalden ötesi…
Derdi ki dedem atalardan
Kıyamet kopartmalı vicdan
Sefil kalmışsa insan
Bir aşktan bir açlıktan!
Hem aşktan hem açlıktan bendeki sefalet
Gene de kopmadı küçükten bir kıyamet
Ama çok utandı Shakespeare altın dilinden
Soylu Romeo ve Juliet aşktan ölürken…
Kayıt Tarihi : 28.11.2015 11:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Teşekkürler!
Ondan ötesi ücrete tâbi
İnsanların aç kalışı ne kadar kötüdür. Bazıları zevk ile sefa içindeyken bazıları da gününü gün ediyor. Kutlarım sizi ve şiirinizi efendim.
Haklısınız, henüz daha insanlaşmış değiliz.
TÜM YORUMLAR (2)