22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Metelik yokken cebinde
Döne dursan dönerci önünde
Hangi aşk değer ki ölmeye
Cennete havale umut içinde…
Dolanırken ışıklı caddeleri
Naylon ayaklarımla,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Kaleminize sağlık anlamlı bir şiirdi tebrik ederim saygılar selamlarımı sunarım
Teşekkürler!
Umut kapıya kadar döşeli
Ondan ötesi ücrete tâbi
İnsanların aç kalışı ne kadar kötüdür. Bazıları zevk ile sefa içindeyken bazıları da gününü gün ediyor. Kutlarım sizi ve şiirinizi efendim.
Haklısınız, henüz daha insanlaşmış değiliz.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta