Nasip Olmasın Şiiri - Kenan Gezici

İçim sabahı etmiyor gülmek ne ki.
Dağ gibi büyüyor, öfkeliyim gündüze.
Bir mum gibi eriyor ne kaldıysa geride.
Yıkıp viraneye çevirmek dururken.
Aklı başında, usulca oturmak ne zor.
Soğuk, buz gibi kesiyor suratlar.
Dökülür yüzlerde duran fitne ve fücur.
Düşmez mi talihimize dağ başları.
Vahşi yüreklerle yaşamak ne zor.
Ah ile yola çıkan doğrulmasın sırtı.
Yön bulmasın, ukde kalsın hep gönlü.
Ufukta görse bile cenneti,
Kaybolsun bulamazsın bir türlü yönünü.
Yağmurlu günde bitmesin susuzluğu.
Meyve bahçesinde görmesin tokluğu.

Kenan Gezici 21/02/2026