Ey gönül! Kasvet ile bağlama ikbâlini,
Şeb ne kadar tûl olsa seher vaktini doğurur.
Bir nefha-i Rahmân ile titrer cümle cihân,
Kibri göğe yükseleni bir lahzada savurur.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta