Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Kaldım

Ufuk çizgisinde ter atıyorum
Anılarıma dalmış zaman aktarıyorum
Yaş yok ergenlik döneminde
Henüz hiçbir şey yok

Geliş gidiş hep bir iş.
Ne iş?
Menfez yapıyoruz.
Buradan yol geçecek.
Nere?
Karşı dağlara

“Seni beklesem, beklesem”
(Fazıl Hüsnü Dağlarca)

Seni beklesem, beklesem
Zaman ömrümü silse, silse

Kan ve süt
Kadındır, anamız, bacımız ve de sevgilimiz
İşte kızımız

İlik bir, aynı kan ama süt dişimizde
Doğurmak dişimizde

Kaos

Karşılaşmak
Bir uzaylı bir dünyalı gibi
Her daim ilk karşılaşmalar
Rastlaşmalar

Kaos mu desem Paradoks mu
Günlük konuşmaların dışına çıkıyorum
Düşüncelere dalıyorum
Her şeyi herkesi dışarıda bırakarak
Döndüğümde bir başkayım
Bir teneffüs, nefesle

Kapılar
İlk evim annemin rahmi
İkinci evim vatanım
Sınırları devletimin duvarları
Devlet babamız, bacamız

Kapı tokmağı,
Kapının kulağı olmaz mı kapı tokmağı.
İstersen zile bas,
Kapının zihni olmaz mı kapı zili.
Olmadı yumrukla,
Kapının ruhu olmaz mı kapı tahtası.

Evde kimse yok mu?
Kapıyı bir kişi mi açar
Hiç kimse açmaz mı?
Pir kişi mi açar

İnsan ne ister

Kara Çamur

Hangi renk sever beni
En çok siyah bağrına basar
Mavi uzaklaştırır beni
Gökyüzünden denizden