Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İş Evrimim
İşime gidiyor, geliyorum
Ömrüm bir ağaç gibi
Dallanıp budaklanıyor
Benim işim içerde
Kuşlar müşteri olmuş

İş Hayatım
Oynamaktır aslının hali
Zordur birlikte oyun kurmak
Niye zor ki
Çocuklar kolay tutuşur oyuna
Sonra parlar hele top oynarken

Işık geldi
Aydınlanacak ortalık
Bakalım rengimiz neymiş
Önceki ışık geçmişimizin aydınlığı
Kırmızıymış
Dinimizin rengine dönelim

Işık ışık yanıyor şehir
Kim yaktı bu ateşi ilk
Ateşi bulan bu yerin ateşini
Bu yerin ilk ışığını
Bu yerin ilk bağlantısı yıldızını
Hey Türk senin yerin neresi

Gece içinde ece
Güneş krallığında kraliçe
Yıldız komşuluğu yaldız
Geceden gelen ışık
Ün kavuşması dünyamızın
Günaydın.

Bu ne?
Bu bir ağaç
Bu ne?
O da bir köpek.
Bu ne?
O ise bir kedi.

Bir askerlerin ayak sesinden bir kadınların topuk sesinden ürkmüşümdür.

Kadınlar askere gidemezmiş
Topuklu giydiklerinde koridorlar asker kesilir

Kızlar niye askere gidemezmiş

Usta Çırak İlişkisi
Çekice baktım
Kafama vurdu hayalimle
Düşündüm
Düşümde ustam kafama akıl çakıyordu
Ben çırak el pençe durmuşum

Ustanın kafası bu Mustafa.
Usta kalfa, Mustafa.

Us uslanmaz bu tezgâhta.
Su akar yolunu bulur.
Düşünce olur fikrini bulur

Benim ustam şair değildi
Ustabaşıydı, başyazardı
Karşısında diğer yazarlar dizge gelirdi
Ben okurluğum da bebektim
Beni köşesine babam koydu
Kafam karıştı okuyamadım