Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Ocakta yemek pişmeden önce
Havada kuşlar denizde balıklar ve karada çok ayaklılar pişerdi.
Hayat pişerdi.
Otlar yeşerirdi ot oburlar gövde büyürdü et omurlar atletik olurdu.
Hayat yatay akarken dikine insan türedi.
Gece yatar gündüz her yere iner ve çıkar oldu.

Prenses prens, pres.
Bir pirenin sesi bir pres makinesinin zihnidir.
Yakıştı mı hiç.
Ama öğle.
Prens ile prenses âşık olur.
Kadınla erkek değil.

Çiçek açmış ve ıslak vurmuş yüzüne
Sevişmeye ramak kala aşk.

İnsan insanca bakarken
Bu güvensizliği boşlamak
Zihinsiz kalıp zekâsız bırakmak ruhu

Resim
Bak gör düşün getir
Resmi getir
Tamam
Neyle nereye getireyim
Al bu kâğıda al bu kalemle

Oturma öyle
Uzaklara bakıp çağırma
Yanına gelir, sarılır öper koklarım
Kadınsın, çağırırsın
Örgünü ör, belki o zaman beklerim
Sonra gelir, giyerim kazağımı

resim yapmalı
kaşlar gözler çok dağınık
bu şehir çok dağınık
tarihi fptoğrafı çekilmemiş
bu ülkenin

Bir milletin ruhunun şekli
Bir haritaysa
Aklı bir bayrak ise
Benim ruhumun şekli nedir?
Adımın yazılışı ve imzam aklım mı?
Olabilir.

Örtün.
Geceyi bir yorgan örtün, üstüne.
Ruhun üşümesin.
Gündüzü bir şapka tak, başına.
Ruhun şenlensin.

Us coğrafyası akıl tarlası
Söz tartılır hak terazisinde
Yazı kimyasını bulan halk
Burhanıyla ifadesini bulur

Evrimiyle iner evreniyle çıkar

rüştü kalktı rüştünden
rüştünü gösterdi ayakta durdu
bir adım rüştü düştü
rüştü kalktı rüştünden
dalından bir kayısıda düştü
rüştü yürüdü dur rüştü