Nakarat Şiiri - Ömer Sayın İlkay

Hep aynı nakarat
Hayat zaten bayat
İnsan aynı insan
Açgözlü yamyam
Kokuşmuş bir dünya
Yaşamaksa rüya
Sahipsiz bir vatan
Yok dönüp de bakan
Yollar hep sapa
Çıkılamayan rampa
Müslümanım garip
Boynunda bir ip
Uzaklardan çekilir
Garibim sürüklenir
Üstüste hep evler
Dev gökdelenler
Bakıp da görseler
İnsan denen cüceler
Anaların gözü yaşlı
Nerede bilinmez evladı
Ya bir köşede sızmış
Ya bir azmanla azmış
Hayat düşman hayata
Dostlar yatmış pusuya
Hayat dedikleri buysa
Ben bu işte yokum!
Ben bu işte yokum!