Nadide aşklar Şiiri - Dağlar Özügüç

Şimdi daha net anladım,
Gerçekte aşklar kolay ölmüyor
Göğe yükselip parlayan yıldız oluyorlar
Sadece yerde kalan sabırsız umutlar
Buluşma gününü beklemiyor
Acele ediyorlar
Oysa;
En nadide aşklar bile
Bir gün hatıraya dönüşürler
Bak ne güzel esiyor rüzgar
Alsın götürsün dertleri kederleri
Aldığı ahın da hayrını görsün
Bir vakit sonra insan
Her şeye alışıyor
Acısıyla bile anlaşmayı öğreniyor
En çok da gece vakti
Kabaran yürekler
Yıldızlara bakınca susuyorlar