Mutluluk Gölgesi Şiiri - Özdemir Koca

Hasret mi kaldım gözlerine,
Bilmeden mi tuttum ellerini,
Oysa mutluluk vaat edilmişti,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.

Zaten serin havaları çok seversin,
Oldum olası sevmedin beni,
Ya sıcak geldim sana ya soğuk,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.

Sokaklar kaldırım taşıyla buluştu,
Rahmet yağmurları bulutlarla,
Rüzgar bile buluştu rüzgarlarla,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.

Yama dağlarında yılkın atlarla,
Uçup gittin bensiz boş kanatlarla,
Hangi ülkedesin hangi vatanda,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.

Kırmızı Güller açtı yine gel,
Bahçem Bahar da coştu yine gel,
Gözlerimden yaşlar taştı yine gel,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.

Sensiz içilmez kırk yıllık kahve,
Nasıl diye bilirim haydi şerefe,
Gezmekten bıkmadın mı dön eve,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.

Özdemir diyor ki yolda yolakta,
Nerede bekleyeyim hangi durakta,
Ne zaman gelirim söyle aklına,
Yine mi mutluluğa attın gölgeni.