Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
GÜZEL TAVSİYLER,
HEM DE NEFİS BİR ŞİİR DİLİYLE.
AĞACAN TEBRİKLER.
SELAM VE DUA İLE.
bir yola benzetirsek hayatı
bir yokuş bir iniş aşağı
yokuşlar aşılıp inerken hissedilen
mutluluk olmalı..
hayat tecrübeleri ve doğru tespitlerden oluşan şiir.. selam ve muhabbetle..
EYVALLAH ÜSTADIM...MUTLULUĞU ANIMSATAN BU GÜZEL DİZLERİNİZİ CANI GÖNÜLDEN KUTLARIM....SAĞOLUN VAROLUN.....YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
GÜZEL ŞİİRLER YAZAN KALEMİNİZ DAİM OLSUN ÜSTADIM..
İSTANBULDAN SEVGİ VE SELAMLAR
çok güzeldi...
tebrikler yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta