Mutlu Tablo Meydanda Şiiri - Kasım Kobakçı

Gel sarıl, gel yarenim,
Sevgi ek sen ufukta,
Işık saç sen yüzlere,
Gönlümde coşar sevinç,
Kalbe şefkat doldurup,
Aşkı anlat bitmesin,
Tüm evren, senin evin,
Coşan güzel hislerle,
Koştur bütün halkına.
*
Paylaş ekmeği mutlak,
Dışlama hiç kimseyi,
Sınır çizme ülkeye,
İsmi bilsin uzaklar,
Ahlakı aşılasın,
Çoğalsın merhametin,
Sırdaşça bakış aslı,
Sevindir yavruları,
Üzme incinme sakın,
Lale sunar, aşık kul,
Şenlik getirir selam.
*
Kollarınla sarıp öp,
Hasret biter böylece,
Şarkı söyle, gür asil,
Destek çık zayıflara,
Şanlı ufuk belirir.
*
Değer bil, anla kıymet,
Bırak kini öfkeyi,
Ana kucağı sıcak,
Neşe yay, onlar asıl,
Ilık eser rüzgarlar,
Şefkat ile süslenen,
Yüce tebessüm size.
*
Acıyı silip boğan,
Merhamet denizinde,
Yuva şevkle şenlenir,
Tatlı dili asildir,
Vicdan özü solmasın.
*
Geceyi aydınlatır,
Gönül parıltısıdır,
Bağışlamak erdemdir,
Sessizce meşki sürdür,
Anlam sunup dinlendim.
*
Şehirler güzelleşir,
Avrupa, Asya hürdür,
Paris, Roma güvenli,
Trakyada bahar, gerçek,
Yunus sevgi ekiyor,
Şefkat gezer havada.
*
Kibir zarar getirir,
Şekillere bakmayın,
Özünü bulan eren,
Saygı saçar etrafa,
Uyurken rahat sine,
Tebessümünü övün,
Aklını tutan yiğit,
Mutlu tablo meydanda.