Adı var adsız O gönül işte,
Tadı var tatsız O gönül işte.
Gizli ve âyan Her renge uyan,
Konuşan duyan O gönül işte.
Bülbüllerin efsanesi güledir,
Bülbül güle, gül dikene dolanır.
Diken gülle, gül kokuyla biledir,
Bu bir sevda, uç ucuna ulanır.
Her gönülde, gül bahçesi yatar da,
Sırt sırta binmiş yamaç, bir dağ içinde dağlar,
Çekirdeğin içinden, koca orman görünür.
Ağaçlar aynı kökten, bir bağla bağlı bağlar,
Birliğe gayret gelse, yalnız bağban görünür.
Tüm yıldızlar akraba, galaksiler aile,
Alçaktan çok çukur,çukurdan alçak;
Nice seviyesiz insanlar gördüm.
Kustukça, içinden kin fışkıracak,
Şarlatan,münâfık şeytanlar gördüm.
Öyle bir inanç ki; soysuz ve sefil.
İlla haklı çıkmak için/ Herkesin bir nedeni var.
Ölçer biçer için için/ Cücenin dev bedeni var.
Haksız olan niçin haklı? / Çünkü öyle ister aklı,
Bakmak, görmek, idrak farklı/ Bilmeyeni, bileni var.
Kulak olmam her söze,
Ayak basmam her ize,
Kimden gel olsa bize,
Daveti aşk olmayan,
Güzele güzel demem.
İlk doğduğum günden ölene kadar,
Kimde hakkım varsa helâl eyledim.
Müsterih vicdandan çıktı bu karar,
Kimde hakkım varsa helâl eyledim.
Cahiller; adalet,hukuktan korkmaz.
Yediveren gibi, gönül toprağı,
Nadasla herk etmek haramdır bize.
Diken bilir ancak gülü yaprağı,
Kokuyu terk etmek haramdır bize.
Burada zulümdür bülbüle kafes,
Nihayet, aklında bir sınırı var,
Bilmeyeni aşar, şundan ötesi.
Her insan kendince, bir umman arar,
Derya değil midir, kumdan ötesi?
Zor değil, imkânsız, hayal çıkmazı,
Ne fark eder uzaklara gitsem de.
Ateş yüreğimde, çile ensemde.
Gurbeti vatana tercih etsem de,
Kaçamam kendimden,ben yine benim.
Gölgem gibi sanki bahtım, kaderim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!