tam geçiyordum seni gördüm
ayağım taşa takılırken gördüm
sendeledim ama düşmedim
ben takılırken sen nereye bakıyordun
kimdi o berber alimiydi ne
karşıki camda seni gördüm
Yarın, güneş doğmadan çıkacağım yola
Sis daha dağılmadan, otlar çiy kokarken.
Sessizce, kimseye bir söz etmeden,
Adına şarkılar söyleyeceğim her adımda
Yollar uzasa da, anlamasada halimden.
Sanki beynimde şimşek gibi çaktın
Tutuştum, alevlendim ateş gibi
Güneş gibi doğdun, ay gibi battın
Üşümüşüm, donup kaldım buz gibi.
Adını göklere yazmak isterdim
Adımı duymadın beni görmedin
Zaten bende seni tanımam
Kimbilir nerdesin ne haldesin
Merak ettiğimi sanma
Tanımam etmem,
Sen Miydin o hayalin miydi bakan
Rüyama gelip ağlatan senmiydin
Başucumda miski amber kokan
Nefes, nefese bırakan sen Miydin?
Bilmem ki Sen Miydin kurguladığım
Toprağı kazarak havayı koklayan
Köstebek dedikleri sen olmalısın
Boyuna güvenip yükseğe uzanan
Zürafa dedikleri sen olmalısın.
Davulcusu dümbekçisi ağa oldu
Sen yoksan o köyün yolu bitmez
Sen yoksan o eve girilmez
Elim uzanmaz kapısını açmaya
Her yerden bakarsın ablam
Kavrulan yüreğimi yakarsın ablam.
Enlemin, boylamınla güzelsin
Tavus kuşu gibi süslenirsin
Aynalara dalmışsın bence sen
Nikah düşmez alengirli lisin.
soluk soluğa gittim
onların ülkesine gittim
keskin yamacın tepesine çıktım
saklı bahçeleri bin bir nefesle seyrettim
daldım uzunca rehavetine
bir halkın gösterişsiz, cömertliğinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!