Mustafa Turay Şiirleri - Şair Mustafa Turay

Haydi!
Karala adımı sen de
Solsun gecem

Nefessiz kalsın ciğerlerim yağmurla dolsun
Suretimden ağzın yanarken üfleyerek öp beni

Güzel bir kadının kırık kalbi gibidir
dilin ucuna gelip de dudakta hapsolan iyi yalanlar
Sevişmelerimizdeki o sarsıcı dokunuşlarla
usta birer heykeltıraşızdır belki
Et parçasından aşk yaratmak için
severiz, ağlarız, içeriz ve ayrılırız

Ben her yağmur akşamı bir suça karışırım
Islak özneler kirli yüklemlere bulaşır
Kurduğum cümlelerin içini karıncalar basar
Elimde sivri uçlu kalemimle sessizce cinayetlere bulaşırım

Soğuk rüzgâr sayfaların entrikasına çalışır

Artık vaciptir katlim bu sevdada
Bedenimde huzursuz şah damarım
Beyaz bayrağını sallayarak teslim oldu kalbim
Kaçamadım çoktan yazılmış idam fermanım
Kurtulamadım avuçlarım ter içinde

Hayatım bana sözlükse biçareyim ona
yoksa yanan ormanda gezmek bana mahsustur
Ya da bir arkeoloji müzesinde kendi fosilimle
karşılaşmak keza
Sosyalist bir kemancının parmaklarındaki zarifliğiyle
polis kurşunuyla devrilen Filistinli çocuk olmak

Genlerime işlemiş yolculuğumun rotası
Tahta bavullarda saklı hayatımın tüm tahlilleri
ve tenimde unutulan solgun mıknatıs izleri

Sessiz sedasız bir yolcuyum
Kimsenin bilmediği çekingen sekizinci cüceyim

I.
Fütursuzca çoğalır hasretin
Istıraplı gecelere satarım hayalini
Kayıp bir yolcunun
cinayet defterine yazarım şiirlerimi

Hasretin suratını arıyor karanlık gece,
hasta ruhlu bir zebani gibi
Bütün ayrılıklar yanmaya eşit
Sen gitmiş olabilirsin, ten bekler

Kâinattaki çözdüğüm problemler

Tüm geçmiş silindi hafızalardan, şimdi herkes geleceğe tarumar
Ruh bedenden akıp giden sis, soğuk ve ağlamaklı
Bize verilenle yetineceğiz, yaşam zaten gelişigüzel bir kader
Dipsiz uçurumlar üzerine ansızın kurulan şehirlerde
Yenilmedik yaşama
Yaşam hâlâ ötemizde oynaşan arsız çocuk

Gözlerimden akıttım sevgilinin hayatını
Tanrı el koydu yalnızlığıma
Artık kalbim taraf tutmuyordu bu sevdada
Dehlizlere sokuldum yerin yedi kat altından,
o en uzak noktadan baktım gökyüzüne
insanoğlunun göremeyeceği o en uzak