sen ateş ol ben buz Gel sarıl bana Eriyeyim kollarında
Akıp gideyim dolaştığın sokaklarda
Karışayım nefesinle bulutlara yağmur olup yağayım koynuna
Kurumuş toprak gibi hasretim sana Seni seviyorum anlasana
Sevdiğim
Yağmurdan sonra güllerin üzerindeki çiğ tanesi kadar güzel
Arıların papatyalardan yaptıkları bal kadar tatlı
Bir meleğin sureti kadar masum
Bir bebeğin uykusu kadar sevimlisin
Yavrunun anneye toprağın suya denizin kuma kulun Allaha muhtaç olduğu gibi muhtacım sana
İstediğim her şeye sahibim bu dünyada;
ailem, arkadaşlarım, dostlarım...
Bir tek sen yoksun yanımda.
Sen olmadan hiç bir anlamı yok
elimdekilerin.
sevmedin ki beni bir gün
o gülüşlerin bakışların hepsi yalandı
oynayıp durdun şu kalbimle
o masum gülüşün o sahte bakışların hepsi yalandı. yalan
anlamadın ki beni seni nasıl sevdiğimi
Susma böyle ne olur karşımda
Eriyor bedenim sana her bakışımla
Sen gençliğimin son nefesi, sonbaharı son umudusun
Ne olur anla beni, bırakma yalnızlıklara
Senin yanındayken huzurlu bu yorgun ruhum
Sanki azaplarından arındırılmış gibi
Yaşamak için bir damla umudum vardı oda akıp gidiyor yavaş yavaş
Sırf yaşamış olmak için yaşıyorum
Hiç bir şey eskisi gibi değil artık
Hayat eskisi kadar tat vermiyor
Günler geçmiyor sessiz ve yorgunum
Ne kadar yaşamak istesem de uzandığım her dal kırılır kalır elim de
canım yanıyor içten içten kanayan bir yara bu elbet bir gün dinecek.
VATAN bu bir değil bin cana feda zamanı gelecek.
şerefsizlere bir damla su yok bir değil bin mermi yansın
Mehmetçik üstlerine azrail gibi çökecek
cennet sananlar gitikleri yeri şerefsizler hepsi tek tek cehennemin dibine gidecek
İntikam soğuk ve sessizdir elbet hepsi cezasını çekecek
Karanlıklarda dolaşıyorum yalnız başıma
Toprağı ıslatan yağmur taneleriyle beraber
Yalnızlığıma ortak oluyor karanlıklar, usulca ve sessizce
Sadece yağmur damlalarının çığlıklarını duyuyorum yüreğimde
Gecenin ayazı vurmuş bedenime
Bilmiyorum, soğuktan. mı yalnızlıktan mı titriyor ellerim
Bu günde güneş doğar mı yalnızlığıma
Karanlıklardan kurtarır mı ruhumu
Yalnızlığıma ortak olur mu yıldızlar
Beni sarar mı Yalnız bulutlar
Üşüyorum bu karanlık sokaklarda bazen
Bir umuttu yaşamak
Yaşamak istedikçe ,öldü hayallerim
Hayallerim nefes aldıkça, kırıldı gönlüm
Gönlüm yandıkça, kanadı kalbim
Kalbim parçalandıkça ,kayıp oldu ruhum
Ruhum öldükçe, bitti ömrüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!