Sanırdım ki sen de her an, sevdalara akıyorsun,
Gözlerin yollarda sanki, gelir diye bakıyorsun,
Su gibi geçiyor zaman, sen hala yoksun yanımda,
Özleminle yüreğimi, alev alev yakıyorsun.
moncer
Taşısa da kalpte hüzün,
Ne oldu sararmış yüzün,
Ağlamasın artık gözün,
Hiç kıyamaz bil ki gönül.
Vurulsa da yerden yere,
Beni attın çöllere
Düşerim bak dillere
Yar olmam ki ellere
Sana sarılasım var
Banaydın sen hediye
Sarıp sarmalamış ağacı, sarmaşık,
Sanki çamın bir uzvu, ona yapışık,
Onunla doğmuş gibi, çama alışık,
Nasıl bir sevgi ki bu, yaşatır acı,
Nefes alamaz zavallı çam ağacı.
Sevdamın yüzüne vurmuş şavkı güneşin
Gözlerinde onun alev alev harlıyor
Dedim sen bir incisin yok dünyada eşin
Bilsen güneş sende ne de güzel parlıyor
Uyan ey gözlerim uyan,
Bak şimdi seher vakti.
Mevlaya ulaşsın duan,
Yaklaşıyor sefer vakti.
moncer
Yandı ciğerimiz yandı
Bıçak kemiğe dayandı
Toprak al kana boyandı
Şehitlerimiz var bizim
Düşmanlar bildiğin kalleş
Ne şekersin kız sen öyle
Yüzün hayran bıraktırır
Haydi bir de şarkı söyle
Herkes sana yakıştırır
Masalı pek de güzeldir
Ayırdıysa gurbet, yürekten sevenleri,
Özlemek yaraşır, insan olan insana,
Övgüyle anarız, gönülden verenleri,
Saygı duyulur hep, kalbi cömert olana
Kimi çok sazlıdır, çalar tele vurmadan,
Sen ağlarsan hayatta kalmaz sihir,
Sen ağlarsan ödenmez asla mihir,
Sen ağlarsan düğünüm olur tehir,
Sen ağlarsan ben olamam o zaman.
moncer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!