Her an dilimde sen,
Hayalin gözümden gitmiyor.
Gözlerim yaşla dolarken,
Ruhum yanıyor oğlum.
Murad almak yok imiş bu dünyada.
Unutulacak olan bu geçici mekanda.
Saadet devrinin peşinde koşmak gerek.
Tamam olur, o vakit hayatımız,canımız.
Allah dilerse ruhumuz yükselir arşa.
Fırtınalar kopuyor, şu zavallı yüreğimde.
İnsan sabrettiğini sanıyor,çaresizliğine kendini inandırıyor.
Kabulleniyor inanmadıklarına,sonra da inandığını sanıyor.
Sevmediği halde, sevdiğini söylüyor, kendisini kandırıyor.
Yaşamak için,yaşanamayacak,sahte rüyayalarda yaşıyor.
Mustafa Kurt
Ah ela gözlü, gökçek annem
Ezanlar okunuyor,sen neredesin.
Özledim,ayrılık mertebesindesin.
Canım annem,gözümün ışığındasın.
Annem hem seninle seninle yaşayacaktık.
Sen benim anamsın
Canımın cananısın
Gözlerimdeki yaşsın
Yüzümdeki hüzünümsün
Dudaklarımda duamsın
Elimdeki tesbihimsin
Yavrum Mustafa Said'im
Kalem elimden düşmüyor.
Yüreğim ateşler içinde üşüyor.
Kâğıt ağlıyor kalem ağlıyor gidişinle
Yüreğime açtığın yara gün be gün kanıyor.
Gözlerim de hayalin kulaklarımda sesin
Herkesin derdi kendisine ağır.
Başkasını derdine herkes sağır.
El âlemdeki yara duvar deliğidir.
Duvardaki delik ne kadar önemlidir.
İnsanlar hep çıkarlarını düşünür.
Başkaca da hiç bir derdi yoktur.
Neden bilmedin yerini yurdunu
Baştacı iken yerin dibine vurdun kendini
Bir adını ettin iki,birlikten dördüncü oldun
Sen yüreksiz,vicdansız bir mahluksun
Elini yurdunu perişan ettin,sefil aşağılık
Şeref yoksunu, adi yaratık sen yaşıyormusun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!