Akşam olunca,karanlık çökünce
Bütün kuşlar yuvasına dönünce
Kar kuşu yavrusunu göremeyince
Sabaha kadar yavrularını arayınca.
İmdadına yetişir kara gözlü karınca.
Çaresiz olarak yuvasına varınca.
Alsam başımı gitsem dumanlı yüce dağlara
Arayanım soranım olmasada uzanmsam bağlara
Yüreğimdeki sönmeyen ateşi sürsem karlara
Tükenmek bitmeyen çilelerimi yuvarlasan yarlara.
Ak anam ak, sen ağlamasan benim dertlerime
Anlamadılar,dinlemediler
Hakikate sağır oldular.
Güneşi sıvadılar balçıkla
Karardı dünyam ayrılıkla
Hep sordum kendime
Sen niçin ağlarsın diye
Anne karnında geldik dünyaya
Emekledik,süründük,yürüdük yaya
Hep hayal kuduk, göle çaldık maya
Karnımızı doyurmak için,satıldık oka yaya
İnsanları öldürürkken kalmadı haya
Yalan dolan,özümüzde dilimiz döndü bala
Sedef oldun,gül oldun,açtın bahçemde.
Nane oldun,mis gibi koktun
gönlümde.
Sen bir çiçektin bu garip dünyada
soldun gittin bu alemde
Annem seni ne kadar özledim
Fakat sen yoksun canım annem
Odam perdelerin yatağın tesbihlerin
Ayakkabının terliklerin sürahinin
Duvardaki saatin sen yoksun diye durdu
Oturduğun koltuk gözümün önünde
Soğuk bir ocak ayının 26. gecesi ayrıldın aramızdan.
Dünya kıskandı,seninle beraberliğimizden.
Şimdi cennettesin,Hasan ile Hüseyinin annesiyle birliktesin.
Gözlerimden akan yaş'sın,kalbimde çarpan kanımsın.
Dudaklarımda dualarımdasın,
Yüreğimde yar ve yarasın.
Ateş düştü yüreğime,hangi su söndürecek
Gönlünü ferah eyle kaderin üstünde de yaradan var.
Yaraların devası olan yüceler yücesi Rabbim var.
Rüyaları gerçek, eden gönüllere sevgisini veren var.
Var,yar,yara var,herşey geçti bu serden yaradan var.
Ateş yanar yüreklerde,köz olur sözlerde.
Dumanlanmış her yer görmüyor gözler'de.
Karmakarışık duygular derman yok dizlerde.
Nasır bağlamış duygular,taş olmuş kalplerde
Bayraklar,bayraklar
Başı ak karlı dağlar
Ayyıldızlı al bayraklar
Üstündeki al kızıl kanlar
Şehadetle şereflenen topraklar
Gölgende yaşayan soylu Türkler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!