Kararmış gözlerim
Görme ile alakası yok
Farkında değil dünyam
Gülen yüzleri unutmuşum
Gönül istemedi karanlıkları
Severdim çocuklugunda İstanbulu
Bayılırdım gençliğimde istanbul'a
Çünkü bizim köyden çok büyüktü
Cazibeli ğelin gibi geliyordu bana istanbul
Çekiyordu beni içine adeta gel dercesine
Sokakalar,caddeler güzel,insanlar kalabalık
Uzaklaştı beyaz güvercinler
Yüreğimden
Yalnız kaldım ortalıklarda
Issızlık ufuklarında
Kanat çırpıp uzaklaştılar
Güneş doğacak yine bildigi yönden
Yollar ki hep duracak yerinde
Geçen sadece zamanlar dır
Güneş battıgı zaman bildigi yerden.
Ömür ki geçen günlere bağlı
Gönlüm hoş değil
Ne yardan yana,ne benden yana
Ezildi yüreğim kendimle birlikte
Gönlüm hoş değil
Ne hayattan yana,ne umutlardan yana
Geçmedi ömür,gülen bir gün ile
Neşenin muhabbetin, tadını bulamadım
Törpüleyen günler savurdu beni her yere
Toparlanamadım,parca bölük olmadan.
İntiharları başaramadım
Bekleniyorsun aylardır,yıllardır
Bu senede hasret kaldık galiba
Haberin yok gibi,
Özlendi gözlerinin rengi
Dudakların,ılık nefesin için
Yok,yok,işte yok
Olmayan bir şey yoktur
Yok hiçbir şeyin tadı yok
Tuzun,yemeğim,ekmeğin
Tadı hiç yok
Yüreğim suskun kaldı konuşamaz
Gözlerim suskun kaldı görmede
Tutmuyor ellerim küskünmüş gibi çiçekleri
Kararan dünyam gönül ufkumu boğdu
Yol almıyor adımlarım durdu inatla
Gelmenin gitmenin anlamı yok bundan böyle
Seyrettiğin mehtaplar sana kucak açsın
Günlerin mutluluğu sarsın seni kollarında
Müjdeler getirsin sana uçan kuşlar
Dertler sana değil senden uzak olsun.
Gönlünde hissettiğin arzuların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!