Ne merhamet
Ne de acımak
Acılara ilaç olmaz
Üzülmek kahrolmak
Düşünmek düşünmek
Acılara ilaç olmaz
Fatih ti adım Yavuzdu Süleyman dı
Alem görmüştü nizam da intizamı
Sinan dı adım Osmandı Tuğrul idi
Esaretten kurtarışın umut isimleri
Selim di adım Yunus tu Alpaslan dı
Adına adım desem
Yoluna yolum diyerek
Beni anlarmısın sen
Ayrılan yolların birleşmesi
Mümkün mü?
Olmayan köprülerden geçmek
Sözleşmişler di san ki bana karşı
Kalemler o bembeyaz sayfalar
İnatla didişiyorlardı benimle
Adını kabullenmemek için
Sevğinin ağırlığını hissettiler
Düşen umutları almak
Akıl işi değil
Peşine düşüp gitmek
Hiç akıllıca değil
Canım yandığın da
İçimde acısını hissettiğim
Duyguların bir ortağı vardı
Göz yaşlarına yansıtan varlık
Annemdi
Anlamadın ki sen
Çiçeklerde bir gün solar
Kaybeder güzelliğini
O mis kokusu ile
Anlamalıydın
Anlatmadı bana kendini hayat
Ben ayakta durup yürümeye başkan
Anlatmadı bana kendini hayat
Ben konuşmak için dillenirken
Tutarken her şeyleri minik ellerim ile
Aşık sazı şair
Kalemi alır eline
Birisi telden nağmeler
Birisi kalemden döktürür
Zevki kederi
Koyar ortaya
Günler kısa çabuk geçer
Geceler asırdır
Güneş yok ortada
Zaman belli değil
Sadece nefesler var
Gelip gidenler meçhul




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!